پنجره

من از میان
ریشه های گیاهان گوشتخوار می ایم 
و مغز من هنوز 
لبریز از صدای وحشت پروانه ای است که او را 
دردفتری به سنجاقی 
مصلوب کرده بودند 
وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود
و در تمام شهر 
قلب چراغ های مرا تکه تکه می کردند 
وقتی که چشم های کودکانه عشق مرا 
با دستمال تیره قانون می بستند 
و از شقیقه های مضطرب آرزوی من 
فواره های خون به بیرون می پاشید
فروغ فرخزاد

—-
بازگشت به روزهای مجنون شعرخوانی